1.2 நிகழ்த்துக் கலையை வாழும் அறிவாகப் புரிந்துகொள்ளுதல்

ஒரு பாடல், நடனம், நாடக மரபு, சடங்கு நிகழ்த்துதல் அல்லது வாய்மொழிக் கதை, அது பார்வையாளர்களுக்கு முன் நிகழ்த்தப்படும் தருணத்தில் மட்டும் இருப்பதல்ல. அது வரலாறுகள், நினைவுகள், திறன்கள், அழகியல் நெறிகள், சமூக உறவுகள் மற்றும் உலகைப் புரிந்துகொள்ளும் வழிகளைத் தன்னுள் கொண்டுள்ளது. ஆசிரியர்கள், மூத்தவர்கள், நிகழ்த்துநர்கள், குடும்பங்கள் மற்றும் சமூகங்களுக்கு இடையே நீண்டகாலமாக உருவாகும் உறவுகள், கவனித்தல், பங்கேற்பு மற்றும் மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்தல் ஆகியவற்றின் வழியாக அது கற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. கலைஞர்களின் உடல் மற்றும் குரல்களின் வழியாகவும், கருவிகள் மற்றும் பொருட்களின் வழியாகவும், குறிப்பிட்ட பண்பாட்டுப் பொருளைக் கொண்ட இடங்களுக்குள் அது வெளிப்படுகிறது. எனவே ஒரு நிகழ்த்துக் கலையை ஆவணப்படுத்துவது, கேமராவில் பதிவு செய்யக்கூடிய ஒரு நிகழ்த்துதலைவிட அது மிகப் பெரிய அறிவுலகம் என்பதை உணர்வதிலிருந்து தொடங்க வேண்டும்.

யுனெஸ்கோ ஒப்பந்தம் நிகழ்த்துக் கலைகளை நுட்பமான பண்பாட்டு மரபின் பரந்த தளத்திற்குள் அமைக்கிறது. சமூகங்கள், குழுக்கள் மற்றும் சில சந்தர்ப்பங்களில் தனிநபர்கள் தங்கள் பண்பாட்டு மரபின் ஓர் அங்கமாக அங்கீகரிக்கும் நடைமுறைகள், பிரதிநிதித்துவங்கள், வெளிப்பாடுகள், அறிவு மற்றும் திறன்கள் ஆகியவற்றுடன், அவற்றோடு தொடர்புடைய கருவிகள், பொருட்கள், பண்பாட்டுப் பொருட்கள் மற்றும் பண்பாட்டு இடங்களையும் நுட்பமாண பண்பாட்டு மரபுவை உள்ளடக்கியதாக அது வரையறுக்கிறது.

வாழும் மரபு தலைமுறைகளுக்கு இடையே பரிமாறப்படுகிறது; ஆனால், அது மாற்றமில்லாமல் உறைந்து நிற்பதில்லை. சமூகங்கள் தங்கள் வரலாறுகள், சூழல்கள், பரஸ்பரத் தொடர்புகள் மற்றும் மாறிவரும் சமூகச் சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப அதைத் தொடர்ந்து மறுஉருவாக்குகின்றன. ஒரு மரபின் அடையாளம் தெளிவாகத் தொடர்ந்திருந்தாலும், அதை நிகழ்த்துபவர்கள், நிகழும் இடங்கள், பயன்படுத்தப்படும் பொருட்கள், நோக்கங்கள் அல்லது பாணிகள் மாறலாம். வெளியிலிருந்து ஒரே கலைவடிவமாகக் குறிப்பிடப்படும் ஒன்றுக்குள் பல்வேறு மரபுவழிகளும் சமூகங்களும் வேறுபட்ட வடிவங்களைப் பேணிக் கொண்டிருக்கலாம். எனவே, ஆவணப்படுத்தல் தொடர்ச்சியையும் மாற்றத்தையும் ஒருசேர கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். வாழும் கலையின் ஒரே ஒரு வடிவத்தை ‘மூலமானது’ அல்லது எப்போதும் ‘உண்மையானது’ என்று தனிமைப்படுத்திப் பாதுகாப்பது அதன் நோக்கம் அல்ல.

பதிவு செய்யப்பட்ட ஒவ்வொரு நிகழ்த்துதலும் குறிப்பிட்ட சூழலில் நிகழ்ந்த ஒன்றாகும். அது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திலும் இடத்திலும், குறிப்பிட்ட நிகழ்த்துநர்கள் மற்றும் பங்கேற்பாளர்களுடன், குறிப்பிட்ட நிகழ்வின் சூழலில் நடைபெறுகிறது. அதே கலையின் மற்றொரு நிகழ்த்துதல் அதன் வரிசை, கால நீளம், விளக்கம், பார்வையாளர்களின் பங்கேற்பு அல்லது பயன்படுத்தப்படும் பொருட்களில் மாறுபடலாம். ஒரு பதிவு அந்தக் கலையின் ஒரு வெளிப்பாட்டை மட்டுமே பதிவு செய்கிறது; அந்த முழு மரபையும் அது உள்ளடக்குவதில்லை.

இந்தப் பெரிய அறிவு அமைப்பைப் புரிந்துகொள்ள, இந்தக் கருவித்தொகுப்பு ஒரு நிகழ்த்துக் கலையை ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய ஐந்து வழித்தடங்கள் வழியாக அணுகுகிறது: கலைவடிவம், கலைஞர், நிகழ்த்துதல், கருவி மற்றும் இடம். கண்ணுக்குத் தெரியும் நிகழ்வைத் தாண்டி, அந்தக் கலை வாழவும் தொடரவும் உதவும் உறவுகளை நோக்கி இந்த வழித்தடங்கள் கவனத்தைத் திருப்புகின்றன.